Ground Zero
Het toeval wil dat mijn eerste hotel na zeker twintig jaar in New York precies tegenover Ground Zero ligt. Nou ja, toeval: Het hotel wekte mijn nieuwsgierigheid door zijn locatie en adverteerde met afbraakprijzen, voor NYC begrippen dan: nog steeds bven de $200 per nacht. Die relatief lage prijzen zijn er vanwege denu eindelijk gestarte bouwwerkzaamheden, met “extensive construction noice” en vooral “extended shifts ….. to meet impending deadlines”.
Nu valt het met dat lawaai eigenlijk alleszins mee, althans op 50 hoog, waar ik zit. De oordopjes, die het hotel aan alle gasten aanbiedt, heb ik nog niet nodig gehad. Wat ik me tevoren minder had gerealiseerd, is dat Ground Zero de nummer 1 toeristische attractie is geworden. Toen ik donderdag aankwam, kostte et me moeite de ingang van het hotel te bereiken door alle toeristen groepen. En wat ik als bewoner van de binnendtad van Amsterdam weet, is dat toeristen groepen moeilijk te doorbreken zijn. Ze klitten altijd samen, bang om het zicht op de gids wijt te raken.
Ook het kerkhofje naast het hotel mag zich in een ongekende belangstelling verheugen. Deels omdat mensen toch iets moeten met hun gevoelens t.a.v. 9-11-2001 en blijkbaar beroert zo’n kerkhofje de gevoelens. Maar deels omdat het net wat hoger ligt dan de stoep, zodat je foto’s misschien net wat beter zijn.
En zo geeft het St Pauls Kerkhof, 53 Church Street, NYC, een wat weinig respectvolle blik met al die toeristen die over de graven heen kruipen om een foto te schieten.
